|
Toen ik in Canberra was hoorde ik iets interessants. Ik dineerde er met enkele hoge Australische legerofficieren die allen pleitten voor een verdubbeling van de strijdkrachten met als argument dat de oorlog in Irak verkeerd afloopt. Ze waren van mening dat Amerika zijn rol in de wereld volledig zal herzien, omdat ze met de staart tussen de benen uit Irak zullen moeten vertrekken. En wanneer ze dat doen bestaat de mogelijkheid dat er een einde komt aan hun beschermend schild in de Stille Zuidzee. Iets ten noorden van Australië ligt Indonesië, het grootste moslimland op aarde Indonesische troepen kunnen binnen 24 uur in Sidney zijn, dus hebben we een veel groter leger nodig, zo was hun redenering. Met andere woorden: nu al zien Amerika’s bondgenoten het gevaar van een mogelijke ineenstorting van het rijk. Opvallend is ook hoe imperia telkens weer iets te ver gaan. De geschiedenis toont dat keer op keer aan. Nadat de Romeinse veldheer Crassus zijn legioenen Parthië had binnengeleid werden ze verslagen nabij Carrhae vlakbij de huidige Turks-Syrische grens, op de weg naar Bagdad. Na de slag werd Crassus, deze vooraanstaande miljonair uit het machtige Rome, naar een tent gebracht. Hij dacht om er te onderhandelen over de overgave. In plaats daarvan werd zijn hoofd onmiddellijk eraf gehakt en zijn keel volgegoten met gesmolten goud. Vervolgens stuurden de Parthen het hoofd naar Rome om aan te geven dat onverzadigbare hebzucht genadeloos wordt afgestraft. De onderwerping van het Partische rijk, dat zich uitstrekte over Iran en delen van de daaraan grenzende landen, was een stap te ver geweest. De Romeinen gingen veel te ver de woestijn in, net zoals de Amerikanen nu doen. Het enige verschil is dat de Romeinen een andere manier hadden om potentiele opstanden te beheersen, ze maakten iedereen Romeins staatsburger, maar de Amerikanen zullen de Irakezen nooit de Amerikaanse nationaliteit geven. We kunnen veel leren van de geschiedenis, maar doen het niet. Ondertussen zijn de tegenstanders van het westerse imperialisme hun geschiedenis niet vergeten en zijn historische gebeurtenissen een drijfveer voor hen. Zo verwees Osama bin Laden naar de Balfour-verklaring en de overeenkomst van Sykes-Picot waarbij de Engelsen en Fransen in 1916 het Midden-Oosten onderling verdeelden. Hij is bijna obsessief bezig met de geschiedenis, en niet alleen hij, er zijn veel meer mensen in de Derde Wereld die een oude koloniale rekening willen vereffenen, omdat we ze nog steeds niet met rust laten.’
In De Grote Beschavings Oorlog wordt Bin Laden als volgt geciteerd: “’Onze natie [de islamitische wereld] heeft meer dan 80 jaar deze vernedering en ontering (van de opdeling in 1916 svh) moeten doorstaan,’ zegt hij op 7 oktober 2001. Op dezelfde geluidsband geeft hij de Verenigde Naties de schuld van de deling van Palestina in 1947: ‘[…] wij zullen nooit aanvaarden dat de tragedie van Andalusië zich herhaalt in Palestina,’ zegt hij. In Andalusië heeft misschien wel de grootste etnische zuivering ooit van Arabieren plaatsgevonden toen Ferdinand en Isabella van Spanje in 1492 de Moren […] uit het zuidwesten van Europa hadden verbannen.’’
Robert Fisk: ‘Afghanistan is een ander interessant voorbeeld van ons ingrijpen in die regio. Uw regering heeft daar speciale eenheden naar toe gestuurd om de Amerikanen te helpen bij het oppakken van terroristen, althans dat is het verhaal. In werkelijkheid hebben de Amerikanen hun belangstelling in Afghanistan alweer verloren en zijn ze bereid om de krijgsheren daar aan de macht te houden. Op die manier creëren ze talloze kleine Saddams, en worden de troepen van Nederland en andere landen gebruikt om het regime in Kaboel overeind te houden. Dat is alles. Het verzet tegen de buitenlandse aanwezigheid groeit en de Amerikaanse missie in Afghanistan is mislukt, in feite weten ze totaal niet wat ze daar moeten doen. De Amerikanen zijn Afghanistan niet binnengevallen om Osama bin Laden op te pakken, maar om het Taliban regime omver te werpen. Dat weigerde mee te werken aan de Amerikaanse olieplannen. En nadat dorpen gebombardeerd zijn en duizenden gewone Afghanen door het Amerikaanse geweld om het leven zijn gekomen, worden die plannen nu ten uitvoer gebracht onder leiding van president Karzai, een voormalige adviseur van de Amerikaanse oliemaatschappij Unocal, in 2003 door Gucci uitgeroepen tot de best geklede man ter wereld. De Amerikanen willen zich volgend jaar uit Afghanistan terugtrekken en zal de NAVO de klus moeten klaren. Ondertussen financieren de krijgsheren hun macht met opiumopbrengsten. Oktober 2001 maakte de Verenigde Naties bekend dat de opiumproductie onder de Taliban met 94 procent was gedaald. Inmiddels zijn onze bondgenoten, de krijgsheren van de Noordelijke Alliantie die op grote schaal hebben gemoord en verkracht, verantwoordelijk voor 80 procent van de gigantisch gestegen drugstransporten uit Afghanistan. Indirect steunen de Nederlanders en de Amerikanen de drugshandel, maar zoiets is niet nieuw, van dit soort praktijken is altijd sprake geweest, ook tijdens de Vietnam oorlog. En toen de Afghanen met steun van de CIA tegen de Russen vochten ging de heroïneproductie gewoon door. Het werd zelfs aan de Russen verkocht. Een aanzienlijk aantal soldaten raakten verslaafd en die zwerven nu door de straten van Moskou. Ondertussen horen we dat alles prima gaat in Kaboel, kom naar Kaboel, daar is zelfs een wild nachtleven! Maar buiten Kaboel is het een heel ander verhaal, in de provincie Kandahar bijvoorbeeld gaat het dezelfde kant op als in Irak. Het betreft hier ook geen oorlog tegen terrorisme, het is een oorlog tegen Amerika’s vijanden. Ik denk niet dat jullie speciale eenheden daar in staat zijn terreur te stoppen. De Nederlandse troepen werden destijds geconfronteerd met Servische terreur in Srebrenica en dat liep op een fiasco uit, nietwaar. Achtduizend dode moslims. Weet je, het Westen heeft geen bezwaar tegen het aan de macht helpen van gangsters en moordenaars in het Midden Oosten, omdat we niet werkelijk om de mensen daar geven. We hebben Saddam gesteund in de oorlog tegen de Iraniërs en Osama bin Laden in de oorlog tegen de Russen. Nu steunen we elke waardeloze krijgsheer die ons beloofd te steunen vanaf Mazár-e Sharif in het noorden tot Jalalabad in het zuiden. Soms zorgen we er zelfs voor dat ze gekozen worden. Maar de vraag is: hoeveel Saddams kweken wij nu in de bergen en woestijnen van Afghanistan? Gangsters die later weer dingen doen als bijvoorbeeld het binnenvallen van Oezbekistan. En dan roepen wij: ‘‘Die man moet verdreven worden, hij is net als Hitler!” En alles begint weer van voor af aan.’
1 | 2 | 3
|
