|
Abel Herzberg: ‘Hitler had toch geen vijanden? Daladier en Chamberlain hadden met hem het Verdrag van München getekend dat “peace for our time” betekende. En Rusland tekende een pact met hem, zo verdeelden ze Polen. Hitler had helemaal geen vijanden en dus moest hij er één creëren en dat werden de joden. De jodenvervolging was de geestelijke mobilisatie die aan de militaire voorafging. Je vroeg net: waar bleef de beschaving? Welnu, dat was nu juist precies datgene wat hij niet gebruiken kon. Wat moest hij met cultuur beginnen toen hij Nederland binnenviel, of België, Noorwegen? Hij wilde Lebensraum, expansionisme, andermans land om daar de baas te spelen. En iedereen die daartegen was ging het concentratiekamp in. Cultuur is een bovenlaag, in veel gevallen een dunne bovenlaag, maar daaronder broeit de drift, het onbeheersbare driftleven, dat wilde zich manifesteren. En dan krijg je een omkering van alle waarden. Neem een man als Mengele bijvoorbeeld die in Auschwitz proeven nam op gevangenen. Die heette toch niet slecht? Die heette goed. Hij werd als een held gezien, dat was de man die je najoeg. Hitler heeft over de joden gezegd dat ze verder van het dier afstonden dan de Germanen en daarom kon hij ze niet gebruiken. Dat is de kwestie, de omkering van alle waarden. En dat kan terugkomen en is ook terug gekomen in bijvoorbeeld Argentinië, Vietnam en Chili, waar ze vele mensen hebben afgeslacht en hoe!’
Uit Amor Fati: “Scharführer X is… niets. Hij is leeg. Men heeft hem idealisme toegedacht. Hij bezit dat niet. Men heeft hem opvattingen toegeschreven. Hij mist ze. Men heeft in hem tenminste vaderlandsliefde of nationaal enthousiasme willen ontdekken. Hij heeft er geen zweem van. Hij heeft een maag, een hart, longen, darmen, nieren en hij stelt er bijzondere prijs op, deze behoorlijk te doen functioneren. Dientengevolge zijn natje en zijn droogje hem heilig. Voor het overige is hij een ding. Leeg.”
Abel Herzberg: ‘Nogmaals, om misdaden te kunnen plegen moet het geweten onderdrukt worden, dat moet verdwijnen. Men moet geen geweten hebben. Dat is de ideologie en als je mensen dat maar vaak genoeg verteld dan wordt het een waarheid. Dan doen ze alles, misschien zelfs gedeeltelijk tegen hun zin in, maar ze doen het. En zo iemand met de geest van een nazi beroept zich erop dat hij geen geweten heeft, ook als hij een geweten heeft, juist omdat hij een geweten heeft. “Ik onderdruk het. Zo machtig ben ik dat ik mij daar niet aan stoor. Ik ben lekker sterker dan mijn geweten. Ik kan moorden, ik vind dat heerlijk.” Het onderdrukken van het geweten, daar moeten wij verschrikkelijk voor oppassen, verschrikkelijk. Je moet daarom Hitler bestuderen, je moet lezen wat hij allemaal gezegd heeft, zoals “die zehn Gebote haben ihre Gültigkeit verloren.” Gij zult niet moorden, gij zult niet stelen, gij zult niet ontrouw zijn, gij zult niet dit, gij zult niet dat. “Dat is het gevaar,” zei hij. “Die tien geboden zijn het gevaar.” En de joden heeft hij daarmee gegeneraliseerd. Dat waren de mensen die met die geboden waren gekomen. En als een volk onder omstandigheden leeft zoals die toentertijd in Duitsland waren dan krijg je die uitwassen. Als je immoraliteit propageert dan nemen mensen dat op een gegeven moment voor juist aan. Zo is dat. Niet de joden, maar het jodendom als cultuurverschijnsel is principieel anti nationaal-socialistisch, om van het christendom niet te spreken, dat is nog erger. Denk je dat Hitler de katholieke kerk met rust had gelaten als hij gewonnen had? Geen sprake van. In wezen was hij door en door onchristelijk. De gedachte was: “die zehn Gebote haben ihre Gültigkeit verloren,” en die tien geboden zijn ons door de joden opgelegd en daarvoor zullen ze boeten. Als de macht dat jarenlang rond bazuint dan geloven veel mensen dat op den duur. Er moet een schuldige worden gevonden voor het lijden van de mens. Dat voldoet aan hun driften, aan hun driftleven, aan hun instincten, hè. Ik weet wel dat kampbeulen als Rau het heerlijk hebben gevonden om mensen te treiteren. Hoe meer ze de gevangenen konden treiteren hoe leuker ze het vonden. Het bevredigde hen diep. En als Hitler die oorlog had gewonnen dan waren ze gelukkig geweest dat ze eraan deelgenomen hadden. De hele beschaving stond op het spel en staat nog steeds op het spel. Je moet eens zien hoe op dit ogenblik legers marcheren. Orde, zeg je? Is dat dan geen orde? Jij spreekt over het geweten en vraagt je af hoe dit of dat allemaal kon. Ik zeg: hoe komt het dat nog steeds een doodgewone soldaat zijn poten opheft, stijl de lucht in, met zijn allen, voorwaarts, mars! Hup, hup, hup! Wat is zo’n mens op dat moment. Denkt men dat er geen orde is? Natuurlijk is er een orde, en hoe! Zo iemand heeft alleen dat opgezogen wat hij van hoger hand krijgt. Hij denkt niet meer uit zichzelf. Het is hem te moeilijk, het bezwaart hem, hij begrijpt het niet. Hij heeft een vijand nodig die hij kan haten en daar leeft hij zich helemaal op uit. Dat is zijn leven, dat is de reden van zijn bestaan, dat is zijn ideaal. Zo was het en zo is het.’
Uit Amor Fati: “Zijn er niet overal heel wat meer mensen zonder overtuiging en – wat erger is - zonder vatbaarheid voor enige overtuiging, dan men aanvankelijk denkt, ook onder de zogenaamde overtuigden? Bestaat er niet heel wat meer lust aan vervolging en leed, dan men zich bewust is? En het geweten, werkt dat altijd in de gewenste richting en niet vaak genoeg in perverse zin? En de Goden, hebben zij niet overal verschrikkelijke dorst?”
1 | 2 | 3 | 4
|
