Home
Interviews
Over de auteur
Bestellen


D E _ O N E I N D I G E _ O O R L O G
d o o r _ S t a n _ v a n _ H o u c k e


Fayez Arafat: ĎIn het begin was iedereen verspreid over een groot gebied, de vluchtelingen sliepen in de open lucht, onder bomen. Tot de UNWRA hier in de jaren 1950-1952 een kamp oprichtte met enige voorzieningen. En u ziet het, we leven er nog steeds, op elkaars lip, omdat we niet mogen uitbreiden. We kunnen alleen omhoog, een nieuwe etage erop bouwen, vaak op een fundering die daarvoor niet geschikt is. En hier leeft men permanent in angst voor de IsraŽlische invallen.í De daarbij gebruikte tactiek van het IsraŽlische leger is om in het holst van de nachts een gat te slaan in de muur van een huis dat aan de rand van het vluchtelingenkamp ligt. Vervolgens breken ze van binnen uit telkens weer de ernaast gelegen woning binnen tot ze aan het einde van de straat zijn. Op die manier hoeven de militairen niet over de openbare weg waar ze beschoten kunnen worden door verzetsstrijders die het kamp verdedigen. En de Palestijnse vluchtelingen weten dat dit elke nacht straffeloos kan gebeuren. De angst bij ouders wordt nog eens versterkt door het feit dat hun kinderen op weg naar school en zelfs in sommige gevallen thuis gedood kunnen worden, zoals de mensenrechtenorganisatie Defence for Children International (DCI) uitgebreid gedocumenteerd heeft. Sinds het begin van de tweede intifada september 2000 tot half november 2007 zijn volgens deze mensenrechtenorganisatie 899 Palestijnse kinderen door IsraŽl gedood. 127 van die kinderen waren in de leeftijdsgroep van 0 tot en met 8 jaar, en 144 in de leeftijdsgroep van 9 tot en met 12 jaar, Het betreft in alle gevallen Palestijnse kinderen die geen levensbedreigend gevaar vormden voor de IsraŽlische strijdkrachten, maar die toch bewust zijn gedood. Daarnaast zaten volgens DCI half november 2007 tenminste 317 Palestijnse kinderen in IsraŽlische gevangenissen, onder wie twee meisjes. De Palestijnse kinderen, die meer dan 50 procent van de bevolking in de bezette Westbank uitmaken, zijn een uiterst kwetsbare groep, waardoor de ouders op hun beurt nog kwetsbaarder zijn en hun angst blijft toenemen. De ouders en hun kinderen weten dat zelfs minderjarigen zo zwaar mishandeld kunnen worden door IsraŽlische functionarissen dat er sprake is van martelen, zoals uit onderzoek van Defence for Children International blijkt. Bovendien worden Palestijnse kinderen zonder enige vorm inbeschuldigingstelling of proces in zogeheten administratieve hechtenis gezet, voor periodes van 6 maanden. De verlenging kan onbeperkt doorgaan en is een schending van de Vierde Conventie van GenŤve. Zelfs als men voor de militaire rechter verschijnt mogen zowel de beschuldigde als zijn/ haar advocaat niet weten wat de aanklacht is. September 2007 berichtte DCI in haar halfjaarlijks rapport dat ĎDe arrestatie, het verhoor en de gevangenneming van Palestijnse kinderen op de Westbank door IsraŽlische strijdkrachten en personeel van andere IsraŽlische veiligheidsdiensten, geen nieuw verschijnsel is. IsraŽl heeft sinds zijn bezetting van de Westbank en de Gaza Strook in 1967 onophoudelijk kinderen opgepakt en vervolgd.í Het enige verschil met vroeger is het volgende: ĎTijdens de Tweede Intifada begon IsraŽl administratieve hechtenis toe te passen op Palestijnse kinderen en het begon kinderen onder de leeftijd van 14 jaar voor periodes van maximaal 6 maanden te veroordelen en gevangen te zettenÖ De afgelopen jarenÖ zijn de arrestatie, het verhoor en de gevangenneming van Palestijnse kinderen systematisch geworden, waarbij de maandelijkse aantallen van gevangen gezette kinderen schommelen tussen de 350 en 430 kinderenÖ Gedurende de periode januari 2007 tot juni 2007 werd 47.1 procent van de Palestijnse kinderen die voor IsraŽlische militaire rechtbanken verschenen veroordeeld tot gevangenisstraffen variŽrend van 12 maanden tot 3 jaar of langer. 52.9 procent van de kinderen kreeg gevangenisstraffen van maximaal 12 maanden. Geen van de kinderen werd vrijgesproken van wat hen formeel ten laste was gelegd. Het IsraŽlische militaire systeem dat de vervolging van Palestijnse kinderen op de Westbank regelt, is deel van een breder militair juridisch systeem dat elke aspect beheerst van het leven van een Palestijnse inwoner. Centraal in de voorlopige hechtenis, de vervolging en de gevangenhouding is de door de Staat goedgekeurde en uitgestippelde slechte behandeling en mishandeling, die in vele gevallen op marteling neerkomtÖ Naast het ontzeggen van vele andere fundamentele rechten hebben kinderen niet het recht om zich tijdens het verhoor te laten bijstaan door een ouder, een verantwoordelijke volwassene of een advocaatÖ Net als volwassenen kan een kind, onder de Militaire Order 378, zonder aanklacht tot maximaal 90 dagen worden verhoord. Juridische autoriteiten in het IsraŽlische Militaire Rechtssysteem, die in feite militair personeel zijn, hebben als uitgangspunt genomen dat bekentenissen aanvaardbaar zijn als bewijs.í En dat terwijl de bekentenissen van de kinderen afgedwongen zijn door slaan en schelden, bedreigingen en andere lichamelijk en psychisch geweld, zoals uit de studie van DCI blijkt. ĎKinderen ondervonden continue slaag gedurende de arrestatie en verplaatsing naar een verhoorcentrumÖ Alle kinderen meldden dat ze bij de arrestatie waren geboeid en geblinddoekt en de meerderheid meldde dat hun enkels aan elkaar waren geketend toen ze in militaire jeeps werden overgebracht. De meerderheid van de kinderen verklaarde herhaaldelijk te zijn geschopt, geslagen en gestompt door militair personeel die daarbij hun handen of geweren gebruikten.í Over het verhoor zelf vertelden kinderen aan de onderzoekers van DCI dat Ďze door het IsraŽlisch militair personeel onderworpen werden aan de volgende vormen van mishandelingí: in de kou moeten staan, geslagen worden, geen eten krijgen voor een periode van maximaal 12 uur, eenzame opsluiting, urenlang uitgescholden worden, bedreiging met seksuele intimidatie en/of onfatsoenlijk betast worden, het bedreigen van de familie van het gevangen kind, dagenlang weigeren dat kinderen zich verschonen, stompen op verschillende plaatsen van het lichaam, enzovoorts. ĎPalestijnse kinderen van de Westbank, die gearresteerd zijn door IsraŽlische militairen vallen onder dezelfde jurisdictie als volwassenen Palestijnen. Er bestaat geen speciale afdeling van de IsraŽlische Militaire Rechtbanken voor Palestijnse minderjarige politieke gevangenenÖ Militaire Order 132 definieert een ďkindĒ als een persoon jonger dan 16 jaarÖ Kinderen tussen de leeftijd 14 en 16 jaar worden gevangen genomen voor een periode van maximaal 12 maanden voor delicten waarop een gevangenisstraf staat van 5 jaar of minderÖ kinderen ouder dan 14 kunnen voor bepaalde veiligheidsdelicten een gevangenisstraf krijgen van maximaal 25 jaar tot levenslangÖ Het gooien van objecten inclusief een steen kunnen een gevangenisstraf van 10 tot 20 jaar opleveren. Het letsel toebrengen, beledigen en bedreigen van IsraŽlische soldaten kan 10 jaar gevangenisstraf opleveren. Het schenden van de openbare orde kan door de rechtbank worden bestraft met levenslang. Het opzettelijk beschadigen van bezit kan leiden tot 10 jaar gevangenisstraf,í aldus het IsraŽlisch militair recht. Defence for Children International wijst er ook op dat Ďde veroordelingen van Palestijnse kinderen op grond van overtredingen van de Militaire Order 378í in strijd zijn met de Conventie betreffende de Rechten van het Kind, die door IsraŽl is ondertekend. Dat hier geen sprake is van onafhankelijke rechtspraak benadrukt DCI nog eens door te wijzen op het feit dat de hele rechtsgang van arrestatie tot veroordeling in handen is van de militaire bezettingsmacht en dat in alle gevallen geen van de kinderen werd vrijgesproken. Het zal dan ook niemand verbazen dat onder andere hierdoor de Palestijnen in zowel het belegerde Gaza als op de bezette Westbank stellen dat ze vogelvrij zijn verklaard en dat dit besef tot grote onzekerheid en angst onder de burgerbevolking leidt.

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9