|
‘De impact van de verschillende beperkingen in bewegingsvrijheid en de fysieke obstakels hebben verstrekkende gevolgen voor families die worden gescheiden door een controlepost, aarden wal of de barričre of die beperkt worden door het vergunningenregime. Landeigenaren die in Tubas of Tammoun wonen, kunnen niet op een regelmatige basis hun land betreden. De vergunningen die verstrekt worden staan geen nachtelijk verblijf in de Vallei toe en belemmeren boeren hun land op gezette tijden te bewerken. Oponthoud en sluitingen (speciaal tijdens het oogstseizoen van november tot maart) bij de Al Hamra controlepost hebben geleid tot aanzienlijke verliezen van de bijzonder bederfelijke landbouwproducten uit de Jordaan Vallei. Op het moment dat humanitaire behoeften groter zijn dan ooit, is de toegang tot humanitaire instellingen in de afgelopen zes maanden steeds moeilijker geworden. De VN staf kan er niet langer meer zeker van zijn dat ze hun werkplaats kunnen bereiken. Controleposten op de Westbank en de toegangspoorten tot Jeruzalem zijn steeds onvoorspelbaarder geworden. Deels komt dit doordat belangrijke controleposten… nu worden bemand door de Israëlische Grens Politie die het Israëlische Leger heeft vervangen en door veranderde en steeds weer wisselende reglementen. Tevens zijn particuliere beveiligingsbedrijven verantwoordelijk gemaakt voor bepaalde controleposten… Ook zij gebruiken nieuwe beperkingen en reglementen die de doorgang vertragen. Het VN-personeel wordt regelmatig gevraagd zich te houden aan verschillende controle procedures ondanks voorafgaande afspraken met de Israëlische autoriteiten. Tijdens periodes van afsluiting is de bewegingsvrijheid van de Palestijnse staf verder beperkt. Op dat moment bijvoorbeeld krijgen tot 300 personeelsleden van UNWRA geen toegang tot hun werkplaats in Jeruzalem. Fysieke obstakels omvatten de West Bank Barričre, controleposten, gedeeltelijke controleposten, wegversperringen, hekken over de weg, heuvels van aarde, aarden wallen, greppels en omheiningen. Het zich verplaatsen op de West Bank wordt geblokkeerd door de fysieke belemmeringen die zijn geplaatst door het Israelische leger. Het aantal ervan is gestegen van 376 in augustus 2005 tot 504 in april 2006 – een toename van 25 procent. Bovendien heeft de bouw van de Barričre, waarvan het grootste deel op de Westbank ligt, een aantal ‘gesloten gebieden’ gecreëerd tussen de Barričre en de Groene Lijn. In toenemende mate beperkt Israël de criteria voor de Palestijnen om in aanmerking te komen voor een aanvraag voor een vergunning om de Barričre te kunnen passeren naar het land of de enclaves van dorpen in de ‘Gesloten Gebieden.’ Tijdelijke hindernissen omvatten hekken over de weg die af en toe gesloten of geopend worden en vliegende (willekeurige) controleposten. Hoewel niet permanent, creëren deze obstakels, zodra geplaatst, onvoorspelbare afsluitingen en vaak langdurig oponthoud. Vele routes op de Westbank worden gereguleerd door een systeem van vergunningen. Aan de voorwaarden voor het verkrijgen van vergunningen om van het ene gebied naar het andere te reizen zijn echter steeds moeilijker te voldoen en minder vergunningen worden verstrekt. Zonder waarschuwing kunnen vergunningen ongeldig worden door bijkomende restricties of door afsluitingen. Bijkomende beperkingen kunnen zijn de leeftijd (meestal 15 tot 32 jaar, oude mannen), geslacht of geografische afkomst. Deze beperkingen kunnen bij elke controlepost op elk moment worden opgelegd… Van januari tot april steeg het aantal vliegende controleposten en de langdurige vertragingen die ze veroorzaken van 40 gemelde vliegende controleposten in het midden van 2005 tot 160 in april 2006.’’ In een Voorlopige Analyse van de Humanitaire Implicaties van de muur en het elektronische hek stelde OCHA: ‘‘Als de Barričre voltooid is dan zullen, gebaseerd op de huidige route, 60.500 Palestijnen van de Westbank, levend in 42 dorpen en steden, in gebieden leven tussen de Barričre en de Groene Lijn of in gesloten gebieden.’’ Ondanks het feit dat de muur door de Israëlische autoriteiten een ‘‘veiligheidsafscheiding’’ wordt genoemd om terroristen tegen te houden, komen meerdere tienduizenden Palestijnen van de Westbank aan de Israëlische kant te wonen. Dat de werkelijke bedoeling het stelen van Palestijns land is, blijkt ondermeer uit het feit dat in de oorspronkelijke plannen Israël nog meer land in beslag wilde nemen waardoor 189.000 Palestijnen aan de Israëlische kant van de muur terecht waren gekomen. 189.000 potentiele terroristen als men Israël moet geloven. Met het oog op deze landroof wilden de Israelische autoriteiten dit risico toch graag lopen. Maar onder druk van internationale kritiek en een uitspraak van het Israëlische Hoog Gerechts Hof liet de Sharon regering 6 procent van het land vallen, zodat de muur nu 10.1 procent van het Palestijnse land in bezit van de ‘‘joodse natie’’ brengt. OCHA: ‘‘Bovendien zullen ongeveer 124.300 Palestijnen, levend in 28 dorpen, die aan de oostkant liggen, aan drie kanten omringd worden door de Barričre en aan de vierde kant gecontroleerd worden door een fysieke afsluiting… De route van de Barričre beďnvloedt het leven van de Palestijnen die aan de Westbank kant (oost) van de Barričre leven, en naar de andere kant moeten om naar hun boerderijen, banen of familie te kunnen. Meer dan 500.000 Palestijnen bijvoorbeeld leven in een strook van minder dan 1 kilometer van de Barričre… Naar schatting eenvierde van de 230.000 Palestijnen met een verblijfsvergunning voor Oost Jeruzalem woont op de Westbank kant van de Barričre. Deze bezitters van een identiteitskaart voor Oost Jeruzalem moeten voor hun dagelijkse bezigheden en banen in een rij wachten om door een van de vier terminals toegang te krijgen tot Jeruzalem… De totale lengte van de nieuwe route is met 33 kilometer toegenomen, van 670 kilometer tot 703 km. Vanwege haar slingerend pad op de Westbank is de lengte meer dan twee keer de lengte van de ‘Groene Lijn’ - 315 km. De Groene Lijn is de Wapenstilstandsgrens uit 1949 tussen Israël en Jordanië. De route van de Barričre strekt zich voor het grootste deel uit over de Westbank; slechts 20 procent van de lengte van de Barričre loopt langs de Groene Lijn… Palestijnen die leven in gebieden die door de IDF (Israël Defence Forces. svh) tot ‘Gesloten Gebieden’ werden verklaard, worden met een onzekere toekomst geconfronteerd in persoonlijk opzicht en wat betreft de status van hun land. Op 7 oktober 2003 vaardigde de IDF een aantal militaire orders uit waarbij bepaald werd dat deze gebieden ‘gesloten’ zijn voor de bestuurlijke districten Jenin, Qalqiliya en Tulkarm. Deze orders verplichten ongeveer 5000 Palestijnse ingezetenen van de ‘Gesloten Gebieden’ een ‘groene’ vergunning te verkrijgen om in staat te zijn in hun huizen te blijven wonen. De vergunningen zijn tot een jaar geldig... Ook medisch personeel, zakenmensen en internationale humanitaire organisaties moeten vergunningen aanvragen om de ‘Gesloten Gebieden’ in te kunnen. Hoewel landeigenaren nog steeds vergunningen krijgen, is er een opvallende vermindering te constateren van het aantal vergunningen die worden verstrekt aan mensen werkzaam in de landbouw en familieleden van de landeigenaren die meehelpen bij het bewerken van het land…’
1 | 2 | 3 | 4 | 5
|