|
‘Palestijnen met een groene vergunning kunnen alleen maar door één toegangspoort in de Barričre… De beperkte openingsuren van de meeste toegangspoorten belemmeren Palestijnen de toegang tot markten, scholen, ziekenhuizen en het onderhouden van familiecontacten in de andere gebieden van de West Bank... Waar de Barričre is gebouwd, worden Palestijnen geconfronteerd met economische ontberingen doordat ze beperkt worden of niet in staat zijn hun land te bereiken om de oogst binnen te halen, hun dieren te laten grazen of in hun levensonderhoud te voorzien. Door de bouw van de Barričre zijn ingezetenen van de Westbank tevens afgesneden van scholen, universiteiten en van specialistische medische zorg. Het zal vele jaren duren voordat de schade zal zijn hersteld, die is veroorzaakt door de vernietiging van land en bezit als gevolg van de constructie van de Barričre en belemmert de Palestijnse ontwikkeling. De Barričre versplintert gemeenschappen en isoleert bewoners van sociale hulp netwerken. Tot nu toe zijn door de Israëlische regering geen publiek toegankelijke studies gedaan naar de omvang van de gevolgen die de Barričre heeft voor het leven van de Palestijnen. Toch heeft het Israëlische Hoog Gerechts Hof op 30 juni 2004… bepaald dat bij het ontwerpen van de route de ‘rechten, behoeften, en belangen van de plaatselijke bevolking’ in aanmerking moeten worden genomen.’’ OCHA wijst erop dat het Internationaal Gerechts Hof in Den Haag, ’s werelds hoogste rechtscollege, in een ‘‘advisory opinion’’ heeft uitgesproken ‘‘dat de route van de Barričre in het bezette Palestijnse grondgebied en het daaraan verbonden regime, in strijd zijn met het internationaal recht. Het Hof heeft geconcludeerd dat: ‘Israël ...de verplichting heeft om met onmiddellijke ingang te stoppen met het constructiewerk van de muur die het bouwt in bezet Palestijns Grondgebied, in en rond Oost Jeruzalem daarbij inbegrepen… Het staken van deze schendingen [van zijn internationale verplichtingen] houdt in de praktijk in de onmiddellijke sloop van … het bouwwerk… Het Hof is voorts van oordeel dat Israël de verplichting heeft de schade te vergoeden die alle betrokken natuurlijke en legale personen is aangedaan.’’’ OCHA wijst erop dat op 20 juli 2004 de Algemene Vergadering van de VN in grote meerderheid een resolutie heeft aangenomen waarbij Israël nadrukkelijk wordt opgeroepen het oordeel van het Internationaal Gerechts Hof te gehoorzamen. Israël negeert de uitspraak van de internationale gemeenschap en bouwt met feitelijke steun van het Westen ongestoord verder, met als direct gevolg een voortgaande verslechtering van de leefomstandigheden van de Palestijnen. De Israëlische politiek verantwoordelijken laten geen mogelijkheid onbenut om het dagelijkse leven van de Palestijnen zo zuur mogelijk te maken. Zo meldde OCHA in april 2007 dat in de Gaza Strook ‘’de visindustrie geconfronteerd wordt met een lange termijn achteruitgang en zelfs een mogelijke ondergang als de huidige beperkingen gehandhaafd blijven. Sinds de intifada is volgens het Departement van Visserij van de Palestijnse Autoriteit het jaarlijkse inkomen gedaald van 10 miljoen dollar tot minder dan een half miljoen... De beperkingen op de visrechten hebben geleid tot overbevissing van de ondiepe kustwateren en resulteerde in de uitputting van de broedgronden.’’ Het resultaat is dat vissers en de werknemers in de visindustrie afhankelijk zijn geworden van voedselhulp. ‘’Tussen 2001 en 2006 werd het inkomen bijna gehalveerd en was voor de vissers van Rafah en Khan Younis, die geconfronteerd werden met aanhoudende afsluitingen, nog aanzienlijk lager. De kade van Khan Younis bijvoorbeeld was gedurende het hele jaar 2003 en 2004 gesloten en in 2005 slechts 95 dagen open… Hoewel er net onder de 3000 geregistreerde vissers zijn in de Gaza Strook, zijn 2000 anderen voor hun levensonderhoud indirect afhankelijk van de visindustrie vanwege dienstverlening en het onderhoud van de vissersvloot. Een verdere 35.000 mensen (uitgaande van een 7 personen tellende familie) zijn afhankelijk van de industrie als hun voornaamste bron van inkomsten en zijn in de loop van de afgelopen zes jaar steeds meer verarmd geraakt. Internationale organisaties… hebben zich gedwongen gezien om voedselpakketten te verschaffen en om werkverschaffingsinitiatieven te starten voor de belaagde vissersgemeenschap… De afgelopen 18 maanden zijn drie Palestijnse vissers gedood door geschutvuur van Israëlische marineschepen en talloze anderen werden gearresteerd en hun boten beschoten… Terwijl sommige vissers draagbare GPS apparatuur hebben en op die manier in staat zijn hun afstand vanaf de kust te bepalen, stellen zij dat Israëlische marineschepen toch regelmatig op hun boten vuren omdat ze in de ogen van de Israëli’s de officieel toegestane afstand hadden overschreden… Als gevolg van het feit dat de vissers van de Gaza Strook niet in staat zijn toegang te krijgen tot ‘kwaliteits’ vis en in het algemeen onvoldoende hoeveelheden vis kunnen vangen nemen de consumenten in Gaza hun toevlucht tot het kopen van vis… die is geďmporteerd uit Israël. Een gemiddelde van 1300 ton vis wordt elk jaar geďmporteerd vanuit Israël tegen aanzienlijk extra kosten… voor de consument dan als het gevangen was geweest in lokale wateren door plaatselijke vissers. Voor velen van de 1.5 miljoen inwoners van de Gaza Strook heeft de scherpe prijsstijging de vis onbetaalbaar gemaakt. De vissers van Gaza werden de afgelopen zes jaar ook bij de export van een lucratiever product als garnalen geconfronteerd met moeilijkheden als gevolg van de periodieke afsluitingen van de doorgang voor commerciële producten bij Karni en het ontbreken van koelfaciliteiten daar voor het geval de doorgang afgesloten wordt. De door Israël opgelegde beperkingen hebben in de afgelopen zes jaar geleid tot een intensieve bevissing vlak onder de kust, die de voorraden in de natuurlijke broedgronden hebben uitgeput en de basis van de visindustrie bedreigt. Vissers werden gedwongen om hun netten uit te werpen in water dat jonge vis en broedende soorten bevat wat betekent dat de gevangen vis van nature klein is, om maar niet te spreken van de schade op lange termijn die toegebracht wordt aan de natuurlijke omgeving van de zee.’’ De Humanitarian Monitor van OCHA bericht in juni 2007 dat ‘‘de industriële sector in Gaza onder zware druk staat als gevolg van zowel het niet kunnen importeren van ruwe grondstoffen als het onvermogen om eindproducten te exporteren… De voortgezette afsluiting van de grenzen van Gaza dreigt de Palestijnse economie in een nog verder verval te storten.’’
1 | 2 | 3 | 4 | 5
|